@Harold
Lijkt dit* ook niet op datgene waarover christenen zo verdeeld [kunnen] zijn, omdat zij naast de heilige Schriften allerlei andere inzettingen of 'geboden' bedachten om zich te onderscheiden van de anderen?

Waarom zijn een paar malloten die met stenen gooien wel nieuws - en de belangrijkste Palestijnse islamtische geestelijke die tot genocide oproept op de Palestijnse staatstelevisie niet?

http://likud.nl/2012/01/sgp-hulp-palestijnen-beperken-als-geen-afstand-wordt-genomen-van-ophitsing/

Termen als 'vader' en 'zoon' zouden seksuele connotaties hebben bij moslims.

In CIP is te lezen dat Turkse Bijbelvertalers kozen voor 'afgevaardigde van God' in plaats van 'Zoon van God'. Dat heeft te maken met de manier waarop moslims 'Zoon van God' zouden oppikken. Termen als 'vader' en 'zoon' zouden seksuele connotaties hebben bij moslims.

Voedselwetten voor een christen?

tekst Anca Boon beeld RD, Willemien van de Ridder
Wat ligt er op het bord van een christen, als die zich zou laten leiden door Gods Woord? Alleen het voedsel dat in Gods wet als rein wordt beschreven, stelt drs. E. Noordermeer.

De biologe realiseert zich dat ze met haar boek ”De hemelse voedselbank” ingaat tegen de wijdverbreide opvatting onder christenen dat geloof en voedingspatroon los van elkaar staan. „Een God Die over onze schouder meekijkt als we onze boodschappenkarren vullen, of Die meekijkt in onze keuken – dat is toch een wat ongemakkelijke gedachte.”

Het boek combineert Noordermeers interesse voor voeding en haar belangstelling voor Gods Woord. „Al jong ben ik de Bijbel gaan lezen. Daar heb ik een honger naar.”

Haar biologische vakkennis gebruikt ze om aan het einde van het boek te motiveren waarom de spijswetten goed zijn voor mens en dier.

In ”De hemelse voedselbank” behandelt de schrijfster teksten uit het Oude en het Nieuwe Testament die over voeding gaan. Daarbij heeft ze veel naslagwerken en Bijbelvertalingen gebruikt, schrijft ze in de inleiding. Toch komt dit in de tekst nauwelijks terug. Daardoor bekruipt de lezer gaandeweg nogal eens het gevoel: is dit nu Noordermeers persoonlijke mening, of delen meer theologen deze visie?

De menu’s die mens en dier na de schepping krijgen, overlappen elkaar niet, constateert Noordermeer. Beide eten weliswaar vegetarisch, maar de mens mag zich tegoed doen aan de zaden en de vruchten van planten en bomen, terwijl de dieren het groene gewas krijgen (Genesis 1:29, 30).

Na de zondeval krijgt de mens het vlees en het groene kruid erbij. In Genesis 9:3 zegt God tegen Noach: „Al wat zich roert, dat levend is, zij u tot spijze; Ik heb het u al gegeven, gelijk het groene kruid.” Noordermeer: „Veel christenen lezen in deze tekst dat de mens pas vanaf de zondvloed vlees gaat eten en dat in eerste instantie alle soorten vlees mochten worden gegeten. Maar zoals voor alle Bijbelteksten geldt, zijn ze onderdeel van een geheel en moet je naar de lijn van het verhaal kijken.”

Zo wijst ze erop dat Abel al koos voor het houden van een reine diersoort: het schaap. „Hij zal dit vlees ook hebben gegeten.” Verder krijgt Noach de opdracht om van alle reine dieren zeven paar mee te nemen in de ark en van alle onreine dieren één paar. „Noach wist dus wat rein en onrein was.”

Van de hele wetgeving die het volk Israël bij Sinaď krijgt, vormen de voedselwetten slechts een klein onderdeel. „De voorschriften, beschreven in Leviticus 11 en herhaald in Deuteronomium 14, zijn opvallend genoeg alleen vleeswetten. God zegt wel het een en ander over plantaardige voeding, maar er zijn geen reine en onreine planten.”

Bij de behandeling van de teksten uit het Nieuwe Testament wijst Noordermeer op het belang van kennis van de maatschappelijke context. „Jezus gaat in een conflict met de Farizeeën namelijk nooit in tegen de Thora zelf, maar tegen de door mensen toegevoegde wetten.” Als voorbeeld noemt ze de discussie over het eten met ongewassen handen, zoals vermeld in Mattheüs 15 en Markus 7.

Wie alleen Markus 7:19b leest, „En zo verklaarde Hij alle spijzen rein (NBG)” *, zou al snel kunnen concluderen dat hij nu alles mag eten. Uit het gedeelte in Mattheüs blijkt echter dat Jezus hier kritiek uit op de regel van de Farizeeën om de handen te wassen voor het eten. Noordermeer: „De Thora zegt echter niets over het standaard handen wassen voor het eten. Voordat de priesters de tabernakel ingingen, moesten zij hun handen wassen (Exodus 30:19-21). Dit priesterlijk gebruik hadden de Farizeeën echter opgelegd aan het hele volk.”

Veel christenen leggen het visioen van Petrus in Handelingen 10 uit als het moment waarop God alle voedsel rein verklaart. „Vreemd, waarom zouden wij het anders uitleggen dan Petrus zelf ?” vraagt Noordermeer zich af. „Het visioen brengt Petrus in verwarring. Hij kan zich niet voorstellen dat God hem opdraagt onreine dieren te gaan eten.” God verklaart uiteindelijk Zelf: „Hetgeen God gereinigd heeft, mag u niet voor gemeen (onheilig, HSV) houden!” Dan begrijpt Petrus dat God niet over voeding spreekt, maar over de heidenen. God verklaart hier geen voedsel rein, maar mensen.”

Al met al kunnen we op basis van het Nieuwe Testament niet stellen dat het onderscheid tussen reine en onreine dieren is afgeschaft, stelt Noordermeer. Het komt namelijk niet ter sprake; er wordt alleen geschreven over het eten van aan de afgoden geofferd vlees. „Joden die de Messias aannamen, veranderden hun voedingspatroon niet. De meest logische conclusie is dat de heidenen die zich bij de gemeente aansloten, zich gewoon aan de reine vleesgroepen hielden.”

De introductie van onrein voedsel zou terug te voeren zijn op de breuk tussen jodendom en christendom, die ontstond rond circa 130 na Christus. Het laatste Bijbelboek, Openbaring, was toen al op schrift gesteld. Noordermeer: „De hele canon is dus ontstaan onder de paraplu van het jodendom. Later ging de kerk zich bewust afzetten tegen haar joodse wortels. In plaats daarvan vergriekste de kerk.”

Maar wil dit alles zeggen dat christenen zich vandaag de dag weer aan de oudtestamentische voedselwetten moeten gaan houden? Noordermeer meent van wel. „God gaf Zijn wet niet om de mens lastig te vallen. De wet geeft leven aan wie zich daaraan houdt (Leviticus 18:5).”

Sommige wetten, zoals die voor de offerdienst, zijn met het verlossingswerk van Christus vervuld. Met de spijswetten ligt dat echter anders, stelt Noordermeer. „Vlees is vlees gebleven. Het sterven van Christus heeft geen invloed gehad op de eigenschappen daarvan. Als God de vleeswetten opnieuw zou geven in deze tijd, zouden ze niet anders zijn. Het varken zal nog steeds onrein zijn en het rund nog steeds rein.”

”De hemelse voedselbank”, E. Noordermeer; uitg. Merweboek, Sliedrecht, 2011; ISBN 978 90 578 7157 3; 184 blz.; € 16,90.

© Reformatorisch Dagblad | Pagina 19 | 28 januari 2012

Even uit mijn aantekeningen van deeltijd cursus die ik heb gedaan:

Citeren

Rabbijnse Tijd.
Mondelinge leer en overleveringen/tradities/regels hebben nu gezag*. Jezus noemt dit “Het Juk” . Rabbijnse literatuur (De Talmoed) wordt overheersend.
De Torah wordt 2-ledig: schriftelijke overlevering aangevuld met de mondelinge overlevering (traditie).

Een grote frustratie van Jezus: traditie en mondelinge overleveringen worden belangrijker dan Gods Woord, en men mist de essentie uit de Tenach: Heb de Heere Uw God lief boven alles, en uw naaste als u zelf.

...... Voor mij is dit geen nieuws en ik ben zelfs pro-Israël, ondanks dat het overgrote deel van de Joden hun Messias, Jezus Christus niet wil erkennen.
Maar ik vind wel dat óók dat het fanatisme van de ultra-orthodoxe Joden genoemd mag, én moet, worden want ik loop niet met oogkleppen door deze wereld. ...

Waarom zijn een paar malloten die met stenen gooien wel nieuws - en de belangrijkste Palestijnse islamtische geestelijke die tot genocide oproept op de Palestijnse staatstelevisie niet?

http://likud.nl/2012/01/sgp-hulp-palestijnen-beperken-als-geen-afstand-wordt-genomen-van-ophitsing/

Ouweneel hanteert een merkwaardige definitie van een afgod:
"Onder een afgod versta ik een godheid waar je een beeld van maakt waarvoor je je neerbuigt. Dat doen moslims juist niet."
Het lijkt me dat člke 'godheid' naast JHWH een afgod is, of je daar nu een beeld van maakt of niet.

Facebook:

Willem J. Ouweneel
Sommige mensen begrijpen me niet omdat ik vorige week bij de EO gezegd heb dat Allah geen 'afgod' is.
Mohammed had al zijn kennis van God gekregen van Joden en christenen. Hij verkondigde dus geen afgod. Maar hij gaf wel een erg vertekend beeld van de ware God.
Onder een afgod versta ik een godheid waar je een beeld van maakt waarvoor je je neerbuigt. Dat doen moslims juist niet.

Allah is een andere god. Onze Heer is God = Jezus Christus. De Zoon van de levende God is Jezus Christus.
Allah heeft geen zoon, dus kan nooit (onze) God zijn. Onze God = de Here Jezus.
Ik ben geen godsgeleerde zoals W.O, maar dat zegt niets. W.O. fantaseert de laatste jaren wel meer.